Pauli gallinae
"Pål sine høner", canticulus vetus norvegicus, in linguam latinam redditus a
Helge Dyvik
(1968)



 
 
 
Pauli gallinae in colles emissae 
leves cucurrerunt illic et hic. 
Vulpis praesentiam sensit per aves - 
ferae praesentia sentitur sic. 
|: Cluc, cluc, cluc, gallina edixit. :| 
Paulus egrediens oculos torsit - 
ausus redire ad matrem non est. 

A Paulo qui amplius vadit in colle 
vulpes videtur, qui gallinam est. 
Lapide capto a Paulo in pugno 
vulpes percussus atrociter est. 
|: Vulpes fugit, cauda vibrante. :| 
Aspecta est avis a puero lacrimante - 
ausus redire ad matrem non est. 

"Nec potest ponere, nec potest canere, 
neque reptare, et ire nequit. 
Eundum est mihi ad molam molitum 
ut granum perditum receptum sit. 
Heus!" clamavit, "fidentia feror. 
Mihi, Paulo, nullus est terror.
Bucca virtusque adiuverunt multos: 
Audeo matrem revisere nunc!" 

 

Pål sine høner på haugen utsleppte;
høna så lett over haugen sprang.
Pål kunne vel på høna fornemma
at reven var ute med rompa så lang.
|: Klukk, klukk, klukk, sa høna på haugen. :|
Pål han sprang og vrengde med augom -
"No tør eg ikkje koma heim åt ho mor!"

Pål han gjekk seg litt lenger ut på haugen,
fekk han sjå reven låg på høna og gnog.
Pål han tok seg ein stein uti neven -
dugeleg då til reven han slog.
|: Reven flaug så rova ho riste. :|
Pål han gret for høna han miste -
"No tør eg ikkje koma heim åt ho mor!"

"Ikkje kan ho verpa, og ikkje kan ho gala,
ikkje kan ho krypa, og ikkja kan ho gå.
Eg trur eg får gå ned til kverna og mala
og få att det kornet eg miste i går.
|: Pytt!" sa'n Pål, "eg er ikkje bange! :|

Kjeften og modet har hjulpe så mange -
no tør eg atter koma heim åt ho mor!"

 

teller